احــــــرام بستــــه ای و حـــرامت نمی کنم
دلـــــ داری و به کعبـــــه دلـــــــ دار می روی
بـــــاری خیــال خود به پرستـــــــاریم گـــذار
ای نــاطبیب کــــــز ســـــر بیمـــار می روی
یعقـــــــوب بینوا نه چو جانت عزیز داشت؟
آخر چه یوسفـــــــی که به بازار می روی؟
این بار غم کمر شکن است ای دل از خدا
یاری طلبـــــ! که زیر چنین بــار مـــی روی
گیرم مسیـــــح آیتـــــــ و منصــــــور رایتی
ای دل! نگفتمتــــــــ ســــــــرِ دار می روی
این آخرین غـــزل-به خداحــــافظی بخوان
ای بلبل خــــزان که ز گلـــــــــزار می روی
دیگر میـــــا که وعده دیـــــدار ما به حشر
آنهمــــ اگر به وعــــده دیـــــــدار می روی
با چنگ خدایان خیــــــز، آشفته و شور انگیز
ای زهره شهر آشوب! ای شهره به شیدائی
چنگ ابدیتــــــ را بر ســـــازِِ مسیحـــــــا زن
گو در نوسان آید ناقـــــــوس ِ کلیســــــــائی
شب، مریم عُذارا کُن، ماهش دمِ روح القدس
کز باد سحر زایـــــد انفــــــاس مسیحـــــــائی
چندان به شکیبـــــائی از شوق تو پیچیدمــــ
کز شِکوه به گردون شـــد فریـــاد شکیبــــائی
چون خواجه تنِ تنها با سوزِ تو دمســــــازم :
ای پادشه خوبــــــان داد از غــــمــ تنهــــائی