چون خیمه ای بی عمود ..
اسکلت به جای مانده از آتش ...
جز صدایِ مرده گی همیشگیش ..
هیچ سازی نمی زند !!
[ این ناجوانمردِ قلبِ کوچکِ من ]
به گمـــــانم آخــــِـــرِ این بــــــــازی نزدیـــــک استـــــــ...
رفتنت نه سرآغاز جشن بود ..
بلکه بی تو
«« مردانگــــــی و منطــــــق »» را ممارست می کنمــــــ....