وقتی ســــــاز تو کــــــوک است و نفســتــــــــ چـــــــاق ..
و نغمه ی تو جورِ جور ..
بـــــــزن که
رقصی چنینم میـــــــانه میـــدانم آرزوستـــــــــــ
آدمی بسان رود می ماند ! هر چه عمیق تر، آرامتر ...
هر چه ژرف تر، غرش و خروشش در شباهنگام پُرغرور تر !
اقیـــــــانوسیـــــــــــ آراممـــــــــ آرزوستــــــ ..