چه خوشــــــــــ صید دلم کردی بنازم چشم مستتـــــــــــــ را
که کــــس آهـــــــوی وحشــــــی ازین خوشتر نمی گیــــــرد
که حالا ضعف تو سرته، تو قلبته، تو پاهای سسته، و همه وجودتو گرفته ...
مثه « گنجیشکی » که زیر «برفا» مونده
همه « دل تنگیم » پیش تو جا مونده
« خنده هات » سبزه ی عیدن
خنده هاتو « دوســــ » دارمــــــــ