« این پست مخاطب خاص دارد ! »
ما
در عصر احتمال بسر می بریمــــ
در عصــــر شک و شاید
در عصر پیش بینی وضع هوا
از هر طـــرف که بـــاد بیاید
در عصر قـاطعیت تردید عصر جدید
عصری که هیچ اصلی
جز اصل احتمال، یقینی نیست
اما مـــــن
بی نـــــام تــــــو
حتی
یک لحظـــــه احتمــــال ندارمــــــ
چشمــــان تــــــو
عیـــن الیقین مـــن
قطعیـــت نگـــاه تـــو
دیــــن منست
من از تو ناگزیرم
من
بی نام ناگزیر تــــو میمیرم
وقتی تو نیستی
نه هست های ما
چونان که بایدند
نه باید ها …
مثل همیشه آخر حرفم
و حرف آخرم را
با بغض می خورمــــــ
عمری استــ
لبخند های لاغـــــر خود را
در دل ذخیره می کنم :
باشد برای روز مبـــــادا !
اما
در صفحههای تقویم
روزی به نام روز مبـــــادا نیست
آن روز هر چه باشد
روزی شبیه دیــــــروز
روزی شبیه فــــــــردا
روزی درست مثل همین روزهای ماستـــــــ
اما کسی چه میداند؟
شــــــــاید
امــــــروز نیز روز مبادا باشد!
¤¤¤
وقتی تو نیستی
نه هست های ما
چونانکه بایدند
نــــه باید ها …
هـــر روز بی تـــــو
روز مبادا است!