کوه صبرم من و این سیل سرنگ
می برد بنیه و بنیــاد از من
صید خونینم و در حســــرت آن
که نرنجد دل صیـــاد از من
خون مـن ریختی ای شـاه ولی
خجل آن خنجر جـــلاد از من
دستگیــر دل افتاده خـــداست
پیش پای تو دل افتـــاده از من
خســروا خنده شیریــن از تـــو
وز غمت ناله فرهـــــاد از من
بی مـــاه ِرخ ِتو شب ِمن هست سیه پـــوش
اما شب من هم نه سیه پوشتر از من
بیژنتر از آنم که به چــــاهم کُنی ای تُــــــرک
خونم بفشان کیست سیاوشتر از من
آخر چه گلابی است بــه از اشک من ای گل
دیگی نه در این بادیه پُرجوشتر از من