وختی شونه و کتفت درد بگیره از حس بی مسئولیتی و سنگینی ِبارش !
همون بهتر که همونو هم بذاری زمین .. !
چه رنگش سیاه باشه و چه آبی ..
چه برف بباره ازش و چه باران ..
چه سوز داشته باشه و چه آتش !
وختی نباشی،
همه اش رو سرت آواره !!
آواره یه عمر ....
می فهمی عزیز دلم ؟